จุดยืนของเราคือส้นตีน

อารมณ์ไหนไม่รู้ว่ะ

แต่ว่าเอามาลงในนี้ไม่ได้...มันไม่ดี

หลังจากนี้ไปคงเป็นวันของกูซักทีนะ

ครั้งแรกกับการปรากฏตัวของแฟนกุ...

 

 

U can kill A man

but U can't kill an IDEA

อยู่ท่ามกลางตะวันทาบทอขอบฟ้า ดวงอาทิตย์ร้อนแรงส่องแสงมา
จวบจนตะวันนั้นลับจากสายตา เมื่อถึงเวลาฟ้าจึงเปลี่ยน

เปลี่ยนเป็นกลางคืนที่มีหมู่ดาว คืนที่ฟ้างดงามด้วยแสงพราว
ส่องเป็นประกายระยับวับวาว อยากคว้าดาวมาอยู่ใกล้มือ

จะลองเอื้อมไปสู่ฟ้า และคิดจะไปเสาะหา
มีดาวเท่าไหร่ ที่รอให้เราไขว่คว้า

เก็บดาวบนท้องฟ้า แล้วแทนรักมาให้กัน
ให้เธอเป็นของขวัญ แทนด้วยสื่อสายใจ
อยากให้รักเราเหมือนฟ้า ที่เต็มไปด้วยดาวสดใส
ตลอดกาล...

อาจจะมีบางครั้งที่เราห่างไกล แต่เรามีฟ้าและดาวผูกหัวใจ
เก็บเป็นพลังให้เราฝันใฝ่ อยากคว้าดาวมาอยู่ใกล้มือ

โปรดจับมือฉันไว้ แล้วล่องลอยไป
ไปตามแสงดาวที่ส่อง ให้สองเราก้าวเดิน
ด้วยรักและพลังที่เกิด จะรักกัน...ชั่วดินฟ้า

เก็บดาวมาทั้งฟ้า แล้วแทนรักมาให้กัน
ให้เธอเป็นของขวัญ แทนด้วยสื่อสายใจ
อยากให้รักเราเหมือนฟ้า ที่เต็มไปด้วยดาวสดใส
ให้รักเราเต็มไปด้วยความเข้าใจ...

จะรัก...รักเธอตลอดไป...

วันที่ 9 ก.ค.2500 เป็นวันเกิดพ่อ 

วันที่ 9 ก.ค.2550 พ่อเสียชีวิต

แจงสูญเสียพ่อเร็วไปรึเปล่า

ก่อนหน้านั้นไม่กี่นาทีเรายังคุยกันอยู่เลย

แล้วทำไมมันถึงเปนยั้งงี้...

ครั้งแรกที่เห็นพ่อก็พยายามทำใจแล้ว

ทำไมพ่อเปนอย่างงี้อ่ะ

ตลอดเวลาที่อยู่โรงบาล...แจงเฝ้าพ่อแจงหลับไม่ลง

แล้วก็ไม่อยากให้พ่อหลับด้วยแจงกลัวพ่อไม่ตื่น...

ดีใจที่พ่อมองมาเหมือนพ่อมีความรู้สึก

แต่ไม่นึกเลยว่านั้นจะเป็นการมองอย่างเลื่อนลอยครั้งสุดท้าย

พ่อต้องกลับเข้าไปICUอีกแล้ว

ตอนเที่ยงครึ่งของวันที่8หมอก็บอกว่า

คุณมีทางเลือกอยู่2ทางคือ

1.ต้องปล่อยให้คนไข้ไปเองตอนนี้สมองซีกซ้ายของคนไข้ตายและมีอาการบวมมาก

ใจเค้าสู้แต่สมองกับร่างกายเค้าไม่รู้ว่าจะพ้นคืนนี้รึเปล่า

หรือ

2.ผ่าตัดแต่หมอไม่รับประกันว่าจะฟื้นรึเปล่าหรือถ้าฟื้นก็เป็นเจ้าชายนิทรามีแค่ลมหายใจ

กับแค่ตัวเค้าเท่านั้นไม่มีทางฟื้นขึ้นมาปกติ

จะเอายังไงขอให้บอกหมอไม่เกินบ่ายโมง

ความรู้สึกตอนนั้นมันเป็นช่วงเวลาที่แย่มาก

แม่รับไม่ได้กับการที่ต้องเห็นพ่อเป็นแบบนี้

แม่เสียใจมากจนทุกวันนี้ก็ยังร้องไห้อยู่

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแม่ถึงจะดีขึ้น

พี่ชายยังอดไม่ได้ที่จะต้องร้องไห้ออกมา

เราเองก็ไม่ต่างอะไรกับแม่แล้วก็พี่ชายหรอก

แต่สุดท้ายเราก็ต้องเป็นคนตัดสินใจ

สุดท้ายข้อ1คงเปนข้อเดียวที่ปัญญาเราไปจนอยู่ที่ตรงนั้น

ทุกคนไม่ต้องการให้พ่อทรมาน

ไม่ต้องการเห็นสภาพพ่อแย่มากไปกว่านี้

เราต้องมาเห็นคนไม่มีความรู้สึกนอนทรมาน

บีบหัวตัวเองพ่อคงปวดหัวมาก

หมอบอกว่าคนไข้อาจจะไปคืนนี้

แต่พี่ชายพ่ออยู่ต่างจังหวัดกำลังเดินทางมา

เลยขอร้องให้หมอพยายามยื้อเอาไว้ก่อน

จนบ่ายของวันที่ 9 ทุกคนมากันหมดแล้ว

พาเพื่อนเข้าไปเยี่ยมพ่อประมาณเกือบบ่ายสาม

หมอมาตรวจพอดี

ต้องมาเห็นภาพที่เราเองยังใจหาย

คือพ่อยังหายใจอยู่ได้เพราะมีเครื่องช่วยหายใจ

พอถอดปุ๊บก็หยุดทันที

หมอบอกว่าความดันกับชีพจรค่อยๆตำลงคงไม่พ้นวันนี้

แต่ไม่รู้ว่ากี่โมง

เลยบอกหมอไปว่าตกลงญาติคุยกันแล้วว่าไม่อยากให้พ่อทรมานอีกแล้ว

ถอดเครื่องช่วยเลยได้ไหม

หมอเลยเรียกแม่เข้าไปสุดท้ายหมอจึงยอม

แม่ทนไม่ได้....

มีแค่ลุงที่เป็นญาติผู้ใหญ่กับลุงที่เป็นพี่ชายพ่อ

พี่เจตน์แล้วก็แจงที่อยู่จนวินาทีสุดท้ายของพ่อ

.

.

.

ที่พิมพ์อยู่ตอนนี้เราร้องไห้ตั้งแต่ตัวแรกจนถึงตัวนี้

ไม่รู้สิมันรู้สึกหดหู่

คิดถึง อกได้เลยว่าผู้ชายคนนี้คงเป็นผู้ชายที่แจงรักที่สุดในโลกแล้วแหละ

แล้วผู้ชายคนนี้ก็ที่สุดในโลกนี้เหมือนกัน

ไม่เคยรู้เลยนะว่าการสูญเสียพ่อแม่หรือใครซักคนที่เรารักมากๆ

จะเป็นอย่างงี้

ไม่เจอกับตัวไม่รู้จริงๆนะ

เลยรู้สึกทึ่งกับบางคนที่พ่อหรือแม่ตายแล้วเค้าเข้มแข็งไม่ร้องได้

เค้าเก็บอารมณ์ได้เก่งจริงๆรู้นะว่าเค้าเสียใจแต่เค้าต้องเข้มแข็งเพื่อที่คัยอีกหลายๆคนจะได้เข้มแข็งตามเค้า

เมื่อเค้าอยู่ในสถานะที่ควรฟูมฟายที่สุดแต่เค้ากลับไม่ฟูมฟายเพื่อคัยอีกหลายๆคน

.

.

.

ตั้งแต่มีชีวิตอยู่มา ไม่เคยคิดเลยว่าจะร้องไห้ขนาดนี้

ร้องไห้จนเป็นลมไปตอนไหนก็ไม่รู้

จนเค้าตกใจว่าทำไมเป็นถึงขนาดนี้

จนเราเองก็ยังตกใจที่มีคนมาบอกว่าเราเป็นลม

*พ่อแจงคิดถึงพ่อนะแล้วก็รักพ่อมากด้วย

ทุกๆอย่างที่เราเคยคุยกันมันยังอยู่นะพ่อ

แจงจำได้ทุกอย่างแหละ

แจงรู้พ่อดูแจงอยู่ข้างบน...

เมื่อกี้ไปกินเหล้ากะเพื่อนมา

เส็ดปุ๊บปกติก็จะนั่งtaxiกลับ

ผ่านหอครัยก้อแวะส่งก่อน

แต่

ก้อเข้าใจนะว่าtaxiบางคันก้อดี

แต่บางคันแม่งก็เหี้ยอ่ะ

คือไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเจอเหี้ยๆสองวันติดเยลอ่ะ

วันแรกไปฟรีคบาร์น่ะแหละ

แม่งกวนส้นตีนมันบอกไม่มีเศษตังค์

ท้งๆที่กูเห็นเหรียญในกระปุกแม่ง

กูหน้าโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ

เลยช่างแม่งถือว่าทำทานให้หมา

กูทำบุญยังให้มากกว่านี้เลย

ในเมื่องินแค่นี้มึงไม่คิดจะหามันด้วยวิธีสุจริต

มึงไม่เจริญหรอก

อีกคันวันนี้

มันพูดจากวนส้นตีนตั้งแต่ขึ้นมาแระ

คุยดะเพื่อนอยู่พอดีขึ้นมาแล้วทันฟัง

มันบอกว่าจะคุยไรนักหนาเรียกมันขึ้นมาด้วยเลย

พอขึ้นมาเส็ดปุ๊บโอ๋บอกเด๋วเข้าทางม.ธุรกิจแปบนะค่ะ

มันย้อนมาบอกว่าไหนบอกจะไหซอย4ง่ะ

แบสก็บอกไปว่าแวะส่งเพื่อนแปบนึง

รู้สึกแล้วอ่ะว่าแมงtaxiเหี้ยไรอ่ะ

ก็ไม่ได้พูดไร

ซักพักก็คุยกันมาแหละบอกว่าด๋วกูนั่งเลยกลับหอกูเลยแล้วกัน

ส่งแบสแนนลงปุ๊บ

บอกมันว่าเด๋วไปยูเทิร์นหน้าเดอะมอลล์

มันบอกว่างั้นลงหน้าเดอะมอลล์....

ไม่ไป..เคยขึ้นtaxiรึเปล่า

คราวหลังขึ้นก้อบอกปลายทางดิ

ไม่ใช่นึกอยากจะลงตรงไหนก้อลง...

กูเลยบอกว่านั่งมาทุกทีก้อไม่เคยมีปัญหา

งั้นก็จอดตรงปากซอยแล้วกัน

ตอนแรกกะว่าจะไม่จ่ายตังค์แระ

แต่นึกได้ก่อนว่าไม่ดีกว่า

คนทำมาหาแดกกูเข้าใจ

ต่เจออย่างงี้ก็ไม่ไหว

ให้ตังค์มันไปเกินนิดหน่อยไม่อยากนั่งtaxiเหี้ยๆอย่างนี้นาน

ลงมาเลยขอกวนส้นตีนซักหน่อย

กูไม่ปิดประตูรถอ่ะจะทำไมกู

ท่าทางมันหัวเสียน่าดูเหมือนกัน

งานบริการถ้าไม่เข้าใจในคำๆเนี้ย

กูว่านะ....อย่าทำเลย

ทำไปแล้วสันดานเหี้ยๆอย่างงี้เก็บไว้ไม่ได้ก็อย่าทำเลย

เห็นว่าเปนเด็กเหรอถึงกล้าทำอย่างเนี้ย

บริการเค้ามีแบ่งด้วยเหรอเด็กกูบริการไงก็ได้

ผู้ใหญ่ก็อีกอย่างงั้นเหรอ

 

 

 

 

วันนี้มีwalk rallyของน้องปี1ทำทั้งในนามของชมรม(photo)

และก้อของคณะอีก...โอ้โห...สุดๆอ่ะวันนี้

ไม่รู้อารมณ์ไหนมันส์อย่างแรง

ตั้งแต่เช้า...จนเลิกกลางแดดจัดๆ

หนุกมั้งไม่หนุกมั้ง..ตกบ่ายมีน้องคณะมาทำกิจกรรมเลยค่อยทำไรได้เต็มที่หน่อย

หลุดกันไปล่องลอยกันไปเลย

ภาพพจน์ที่น้องๆเค้ามองกันมาตั้งนาน...

ไม่เหลือชิ้นดีเลย(จิงๆมันก้อไม่มีมานานแล้วนะ)

เรื่องหน้าด้านเนี้ยขอให้บอกเล้ย...มาที่กูตลอดด

แต่แฮปปี้ว่ะ..มันมีคนเล่นกับเราทำกับเราด้วยใจเว้ย

แม่งยิ่งใหญ่อ่ะ

เต้นกันจนหมดแรง

เปิดเทอมมากับการต้องรับรู้ข่าวแย่ๆส่วนตัวนิดหน่อย

ก้อน่าเบื่อดีนะแต่ถ้าคิดซะว่ามันจะเปนตัวที่ทำให้เราก้าวไป

เผชิญอนาคตอย่างรอบคอบมันก้อจะดีใช่ป่ะ

เมื่อวานไปงานที...เชิ้ตมา

กะว่าจะหาเสื้องามๆซักตัวสองตัว

แต่แม่งเสียอารมณ์สัดอ่ะ

คนเยอะฉิบหาย

(แม่งจัดงานไม่นึกถึงคนที่จะมากับสถานที่เลยหวังแต่จะเอาเงินอย่างเดียว

จนลืมนึกถึงความพอใจของผู้บริโภครึเปล่า)

ระบายระบายเมื่อวันก่อนก็ไปกินเหล้ามา

โห...ช่วงนี้กินเหล้าบ่อยอ่ะแต่เบียร์อ่ะดิกินทุกวันเลย

 

งานถ่ายรูปนักศึกษาใหม่ก็จบแล้ว..

ต่อไปก้อภาระอันยิ่งใหญ่..

"เรียน"ปีนี้เรียนเยอะแล้วยากด้วย

ตายแน่ๆแต่ไม่รู้ล่ะชีวิตมีไว้สู้เว้ย

 

 

แล้วเจอกันที่ม.สังสรรค์กันที่ร้านเหล้า(freekbar)